Karnawał „Solidarności”

0
277
Brama nr 2 Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980. Fot.:European Solidarity Centre, CC BY-SA 3.0 PL , via Wikimedia Commons

Karnawał „Solidarności” – okres w najnowszej historii Polski zapoczątkowany zawarciem porozumień sierpniowych (późne lato roku 1980), a zakończony wprowadzeniem stanu wojennego (późna jesień roku 1981). Określenie karnawału nawiązuje do czasu w roku, gdy społeczeństwo skupia swoją uwagę na zabawie i swobodzie. W czasie Karnawału „Solidarności” represje polityczne w komunistycznej Polsce Ludowej nieco zelżały. Złagodzona została także cenzura (istniał m.in. „Tygodnik Solidarność” i inne solidarnościowe pisma oraz rozgłośnia radiowa). Możliwym stało się także uczestniczenie w życiu społecznym w legalnych organizacjach nie powiązanych z władzą (NSZZ „Solidarność”). Zwiększony zakres swobód wynikał z zawarcia porozumień sierpniowych. Oczywiście władze komunistyczne niejednokrotnie łamały zawarte umowy. Tym razem jednak były w szoku po swojej porażce z lata roku 1980 i rozbite politycznie po obaleniu ekipy Edwarda Gierka. Chwilowo PZPR zajął się porządkami w swoich szeregach. Ponadto „Solidarność” była zbyt silna, by komuniści mogli ją pokonać standardowymi metodami. W okresie Karnawału „Solidarności” ścierały się w PZPR różne wizje pokonania społecznego zrywu: poprzez konsekwentne i systematyczne, ale umiarkowane atakowanie, kompromitowanie i oczekiwanie na zmęczenie się społeczeństwa „Solidarnością” i jej wewnętrzne kłótnie lub w wyniku zdecydowanych i ostrych działań. Zwolennikiem pierwszego modelu był I sekretarz KC PZPR Stanisław Kania, który zastąpił Edwarda Gierka. Realizował on tę politykę wraz ze swoim bliskim współpracownikiem i kolejnym niezwykle ważnym człowiekiem w aparacie władzy: Wojciechem Jaruzelskim. Z czasem jednak Kanię odsunięto od władzy (być może z powodu problemów z alkoholem), a Wojciech Jaruzelski został przywódcą PZPR, co łączył z funkcją premiera i ministra obrony. Wszechwładny Jaruzelski zdecydował się na rozprawę z „Solidarnością”. 13 grudnia roku 1981 wprowadził stan wojenny. Represje, krwawe pacyfikacje kilku strajkujących zakładów pracy, ograniczenia swobód obywatelskich i internowania przywódców „Solidarności” doprowadziły do zakończenia Karnawału „Solidarności”.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj