Anarchokomunizm

0
258

Anarchokomunizm – synteza założeń anarchizmu oraz poglądów komunistycznych powstała w drugiej połowie XIX wieku. Kluczowym przedstawicielem tego doktrynalnego nurtu był Rosjanin Piotr Kropotkin. Sprzeciwiał się wykorzystywaniu siły, przemocy do osiągnięcia zamierzonych celów. Kropotkin odrzucił pogląd, zgodnie z którym rozwój ludzkości determinuje walka o przetrwanie, walka o byt. Pomimo jej obecności w całej historii cywilizacji głównym czynnikiem oddziałującym na ów rozwój jest pomoc wzajemna. Zarówno w kontaktach między ludzkich, jak i w świecie przyrody, odgrywała ona decydującą rolę – głosił. Harmonijnie przebiegający proces zmian stale podnoszący warunki bytowe człowieka został jednak zahamowany w wyniku powstania państwa. Kropotkni twierdził, że historia ludzkości to poszczególne etapy, które ewoluowały od dzikości, przez barbarzyństwo, aż do ukształtowania się gmin miejskich, a miasta hanzeatyckie stanowią najlepszy przykład zorganizowanej wspólny, która dzięki m.in. gospodarczej autonomii mogła osiągnąć wysoki stopień rozwoju. Ich kres nastąpił na skutek postępującej centralizacji państw, uzurpacyjnej władzy królów i książąt, wpływu religii na życie społeczne, złych regulacji prawnych. Anarchokomunizm zakładał podział dóbr według potrzeb bez względu na udział w produkcji. Pokładane nadzieje w technice (stale ewoluującej) miały sprawić, iż postęp będzie możliwy i to przy stopniowym ograniczaniu czasu pracy. Komunistyczny ustrój miał zapewnić dobrobyt oraz być odpowiedzią na niewydolność szeroko rozumianej państwowości, której kryzys, zdaniem anarchokoministów, rozpoczął się już XVI wieku.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj