Marian Langiewicz

0
543

Marian Langiewicz – polski generał, jeden z dyktatorów powstania styczniowego. Karierę wojskową rozpoczął w armii pruskiej w randze oficera artylerii. Następnie, będąc na emigracji, współpracował z polskimi szkołami wojskowymi w Paryżu (od 1860 roku) oraz Cuneo. Służył w oddziałach Garibaldiego w czasie wyprawy sycylijskiej. Po powrocie do kraju mianowany naczelnikiem sił zbrojnych województwa sandomierskiego organizując dobrze wyposażony oddział w sile 3 tysięcy żołnierzy oraz fabrykę broni w Wąchocku. Politycznie związany ze stronnictwem „białych”. Był przeciwnikiem przeobrażenia powstańczych walk w powstanie ludowe, dlatego nie przyjmował chłopów do własnych jednostek. Jeszcze przed wybuchem styczniowego zrywu niepodległościowego krytykował Ludwika Mierosławskiego (pierwszego dyktatora powstania), którego pozycja słabła w miarę rozwijania się konfliktu zbrojnego z Rosją, co zakończyło się upadkiem jego dyktatury. Wówczas poznańscy i galicyjscy działacze „białych” wysunęli jego kandydaturę do objęcia władzy. Jako dowódca powstańczych oddziałów odniósł szereg mniejszych sukcesów (np. w bitwie pod Staszowem i Skałą). Po zwycięstwie pod Grochowiskami, nie widząc szans na powodzenie powstania, podzielił oddział na trzy grupy i wraz z jednym z nich podjął próbę przebicia się do Galicji. Aresztowany przez austriackie władze był więziony do 1865 roku. Dwa lata później wstąpił do tureckiej armii. Zmarł 10 maja 1887 roku.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj